fl. 1. Kir, dogʻ yoki zangni ketkazish uchun qum bilan ishqalamoq; qum bilan tozalamoq.
Piyolani qumlab yuvmoq.
Mulla Obid zoʻr ketmonni qumlab, gʻaltakni suvlab, bostirmaga kirgizib qoʻyishga majbur boʻladi. — A. Qodiriy, Obid ketmon
2. Qumga choʻkmoq, botmoq, koʻmilmoq; qum bilan qoplanmoq.
Qayiq qumlab qoldi.
3. Tuproqqa qum aralashtirmoq.
4. koʻchma s. t. Sirka bilan qoplanmoq.
Boshi qumlab ketibdi.