от 1. Отнинг бир ёшгача бўлган боласи.
Тойчоқлар қулоқларини чимириб, кишнашиб, ўйноқлашиб, гала-гала бўлиб, қудуққа ташланишди. Биялар қулунлари орқасидан навбат кутиб турибди. — И. Раҳим, Ихлос
Кунгай тарафларда ердан тафт кела бошлаганда, қулун билан бияни етаклаб олиб чиқаман. — С. Аҳмад, Жимжитлик
2. (1-шахс эгалик шаклида) Ўғил болаларни эркалатиш ёки эркалатиб мурожаат қилиш шакли.
Ҳой, отгинанг нима эди, қулуним, шўрванг совиб қолди! — О. Ёқубов, Баҳор кунларидан бирида
Бош устингда туриб куйлай ўзим, Кир, қулуним, чойшаб қўйнига. — Миртемир