Қидирув

от 1. архит. Яримшар шаклидаги гумбаз.

Мезаналарнинг қуббалари. Бутхонанинг қуббалари.

Тунука томли уйлар, ёғоч панжаралар, гилос, олма ва шафтоли; қават-қават иморатлар, баланд қад кўтарган минора ва қуббалар унинг кўз олдидан бирма-бир ўтаверди. — П. Турсун, Ўқитувчи

Салқин тушди. Минораларнинг қуббаларида ўйнарди қуёш. — Э. Раҳим

2. Умуман, яримшар (қубба)га ўхшатиб ишланган, шундай шаклга келтирилган нарса.

Каравот қуббалари чироқдай ёнади. — Шуҳрат, Шинелли йиллар

Бир шиша коняк ва чиройли вазага қубба шаклида терилган апелсин келди. — Ойбек, Танланган асарлар

Аёлнинг сақичдай қора сочи икки қубба қилиб бошига турмалган. — А. Мухтор, Қаноти синган орзу

Агар бир гап чиқса, шу чўққига тошдан қубба қилиб, белбоғимни байроқ қилиб тикаман. — П. Турсун, Ўқитувчи

3. бол. Тўртта ёнғоқни пирамида шаклида тикиб, узоқсан соққа билан уриб йиқитиш ўйини.

Қубба ўйнамоқ.

сфт. 1. Қуббаси бўлган, қуббалари бор.

Абдуллахон солдирган қуббали тимнинг ичи ари инидек ғувуллар эди. — М. Осим, Элчилар

2. Қуббалар билан безатилган.

Қуббали эшиклари кенг кўркам — ҳайбатли икки меҳмонхонанинг бирида Мирзакаримбой ўтирар эди. — Ойбек, Танланган асарлар

Сувоқлари нураган, қуббали устунлари хийла қийшайган омбор эшигини бир одам қулфлаётганда, ойимни кўриб, орқасига ўгирилди. Ў. — Ҳакимали, Навбаҳор

от 1. Қубба сўзидан кичрайтириш шакли.

2. айн. Қубба 2.

Энли камарида олтин қуббачалар, йирик гавҳарлар оловланар эди. — Ойбек, Навоий

[Алишер] Олтин қуббачалар, ўймакор гуллар билан безалган эшикни очиб, кичикроқ, лекин серҳашам бир хонага кирди. — Ойбек, Навоий