от Ёқилғининг ёнишидан ҳосил бўладиган ва қозон остига, тутун ёʻлларига ўтириб қоладиган куя; қурум.
Трубаларни қоракуядан тозаламоқ.
Унинг чаккаси тилиниб ёрилган, қон сизиб оқиб тушарди. Ўзи бўлса, устма-уст қоракуя босарди. — М. Мансуров, Ёмби
- Юзига қоракуя суртмоқ Бадном қилмоқ, юзи қора қилмоқ. Жуманни суд ҳам қилармиз, юзига қоракуя ҳам суртармиз, бир умрга майиб ҳам қилармиз, майли лекин қурилишга бундан нима фойда? — А. Мухтор, Туғилиш