фл. 1. Қоқ қуритмоқ, қуритиб қоқ, сур қилмоқ.
Гўшт қоқламоқ.
— Бизни шўлонга қамаб, балиқдай қоқлагани учун худонинг ўзи қаҳрига олибди. — А. Мухтор, Қорақалпоқ қиссаси
2. кўчма Сира ҳам қолдирмай, таг-туги билан ёʻқ қилмоқ, бор-ёʻғини қуритмоқ.
Сизнинг омборларингизни ҳам йигитларга талатиб, қоқиб чиқиб кетишди. — К. Яшин, Ҳамза
Унинг маъракаларини ўтказиш учун уйимизни қоқладик, қарзга ботдик. — Ойбек, Танланган асарлар
3. Қоқи қилмоқ.
Онама айтинглар, қовун қоқласин, Қовуннинг қоқи(си)ни уч ой сақласин. — Қўшиқлар