fl. Qoʻymoq feʼlining majhul nisbati.
Qidiruv
«QOʻYILMOQ» boʻyicha 8 ta natija: Izohli
Filtr
Lugʻat maqolalari
3 tasft. 1. Zavqlanib yoki tan berib, ofarin oʻqishga, tasanno aytishga arzirli.
Qoyil ish. Qoyil odam.
Belim qisib, qovurgʻamni shishirding, Doʻstim, sening zoʻrligingga qoyilman. — Alpomish
2. und. s. Ofarin, tasanno.
Qoyil! Qoyil! Obbo siz-e! Zoʻr ekansiz-ku, jigar. — Guldasta
- Qoyil qilmoq 1. Ishni oʻrniga qoʻyib, zavq bagʻishlamoq, mahliyo qilmoq, hayratga solmoq, tan berishga majbur qilmoq. Zagʻchakoʻz bir misol bilan hammani qoyil qilmoqchi boʻldi. — P. Tursun, Oʻqituvchi[Marasul:] Xolam ruschani ham qoyil qiladilar. — A. Qahhor, Ogʻriq tishlar
- Qoyil qoldirmoq
- Qoyil qolmoq (yoki boʻlmoq) Zavq olib yoki tan berib, ofarin oʻqimoq, tasanno aytmoq. Bu ishga barcha qoyil qolmoqda.Qovun soʻyildi. Smirnov xuddi asalning rangiga va taʼmiga oʻxshash bir karchni ogʻziga soldi-yu, mazasiga qoyil boʻldi. — Sh. Rashidov, Boʻrondan kuchli
s. t. Qoyil qolsa arzirli, kishini qoyil qoldiradigan; ajoyib.
Qoyilmaqom ish. Qoyilmaqom raqs. Qoyilmaqom kiyim.
Kiroyi brigadir boʻlsa, Komiljondaqa boʻlsin. Toʻrtinchi chopiqni ham muddatidan oldin qoyilmaqom qilvordi, deyishayotibdi. — Uygʻun, Hayot qoʻshigʻi
Suratda siz koʻrib turgan bolakay Ogʻabekning qoʻshiqlarini yoddan qoyilmaqom qilib ijro etadi. — Gazetadan
- Qoyilmaqom qilmoq
Taʼriflar ichida
5 taadreslan Adres qoʻyilmoq, adres qoʻyib yuborilmoq yoki aytilmoq. Markaziy gazeta boshqarmasiga adreslangan bu xat shu kuni kechqurun Murodxoʻja domlaning qoʻlida ochildi.
dimlan Dimlamoq feʼlining oʻzlik va majhul nisbati. Toʻplanmoq, toshmoq; toʻsilmoq. Qizlar shu kuni kechasi bilan uxlamadilar. Chunki suv dimlanib, toʻgʻon tuproqlarini y
bog‘lan Bogʻlamoq 1-9, 11, 12 feʼllarining majhul nisbati. Beliga qoʻsh belbogʻ bogʻlangan. Umid — parvozga otlangan lochin, umidsizlik — oyoqqa bogʻlangan tosh. Shukrull
bor Soʻzlovchining turgan joyidan uzoqlashmoq, nari ketmoq; biror joy (manzil)dan ikkinchi joy (manzil) tomon harakat qilmoq, yoʻl olmoq; naridagi biror manzilga yetmoq.
bor Soʻzlovchining turgan joyidan uzoqlashmoq, nari ketmoq; biror joy (manzil)dan ikkinchi joy (manzil) tomon harakat qilmoq, yoʻl olmoq; naridagi biror manzilga yetmoq.