Izohli lugʻat
· yana 1 ta lugʻatda
fl. s. t. Doʻmpayib, xunuk koʻrinib turmoq; beoʻxshov oʻtirmoq yoki joylashmoq, qoʻqqaymoq.
[Bobomurodning] mehmonxonasi toʻrida qishloq imomi qoʻnqayib oʻtirgan edi. — S. Ayniy, Qullar
[Shavkatning] Qoʻngʻir sochi oʻsib ketganidan, boshidagi eski chust doʻppisi tepasida qoʻnqayib, uni yanada kulgiliroq qilib koʻrsatadi. — S. Anorboyev, Goʻzallik istab