Толковый словарь узбекского языка
· ещё в 5 словарях
ot 1. Oyogʻi xasta yoki nogiron kishilar qoʻltigʻiga tirab, tayanib yuradigan, yuqori qismi qoʻltiqqa qoʻyish uchun moslangan maxsus hassa.
Qoʻltiqtayoq bilan yurmoq.
Ikromjon sudralib borib, qoʻltiqtayogʻini oldi-da, chayqala-chayqala oldinga ketaverdi. — S. Ahmad, Ufq
2. koʻchma Suyanchiq, tayanchiq; himoyachi.
Birovga qoʻltiqtayoq boʻlmoq.