Qidiruv

ot 1. Qoʻlning yelka bilan tutashgan yerida hosil boʻlgan burchak, qoʻl osti.

Qoʻltigʻi terlaydigan odam.

Bir qoʻltiqqa ikki tarvuz sigʻmas. — Maqol

Qiz sumkasini qoʻltigʻiga suqib, ichkaridan chiqdi. — S. Ahmad, Moʻtti

U dalani aylanganda, qoʻltigʻidan eski sariq charm papkasini qoʻymasdi. — H. Nazir, Soʻnmas chaqmoqlar

Keyin oʻgʻlining qoʻltigʻidan olib, bir chetga tortdi: — Bular bilan teng boʻlmang, oʻgʻlim. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

Men darrov qoʻltigʻidan koʻtarib, ustidagi chang-toʻzonlarni qoqqan boʻldim. — Oydin, Bolalik uyda gʻiybat yoʻq

2. Kiyimning shu joyga toʻgʻri keladigan, shu joyni berkitib turadigan qismi.

Koʻylakning qoʻltigʻi. Paltoning qoʻltigʻi. Toʻnning qoʻltigʻi soʻkilibdi.

fl. 1. Qoʻltigʻiga qisib tutmoq, qoʻltigʻiga joylab koʻtarmoq, qoʻltiqqa urmoq.

Rohila plakatlarni qoʻltiqlab, sekin nari ketdi. — S. Zunnunova, Gulxan

Bozorov tugunchasini qoʻltiqlab, tebranib, mashinaga intildi. — I. Rahim, Chin muhabbat

2. Birga yurish yoki suyab yordam berish maqsadida birovning qoʻltigʻidan, yuqori bilagidan tutmoq.

Fotima bilan Sora rus tilidan taʼlim bergan Antonina Anatolyevnani ikki tomondan qoʻltiqlab, eng oldinda, jadal boradilar. — P. Tursun, Oʻqituvchi

[Yoʻlchi] Chiroyli saman otning jilovini tutib, egasini qoʻltiqlab, yerga tushirdi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Ota-bola uni qoʻltiqlab koʻtardilar. — A. Muxtor, Qoraqalpoq qissasi

3. koʻchma Moddiy yoki maʼnaviy yordam bermoq, koʻmaklashmoq, qoʻllab-quvvatlamoq.

ot 1. Oyogʻi xasta yoki nogiron kishilar qoʻltigʻiga tirab, tayanib yuradigan, yuqori qismi qoʻltiqqa qoʻyish uchun moslangan maxsus hassa.

Qoʻltiqtayoq bilan yurmoq.

Ikromjon sudralib borib, qoʻltiqtayogʻini oldi-da, chayqala-chayqala oldinga ketaverdi. — S. Ahmad, Ufq

2. koʻchma Suyanchiq, tayanchiq; himoyachi.

Birovga qoʻltiqtayoq boʻlmoq.

ot Zargarlik buyumi; ayollarning yelkadan oshirib, qoʻltiq ostidan oʻtkazib taqiladigan taqinchogʻi.

ot 1. kam qoʻll. Nogiron, betob yoki shikast topgan kishini qoʻltiqlab, suyab olgan kishi.

2. koʻchma Yordamchi, qoʻllab-quvvatlovchi odam.

Bu kishining qoʻltiqbardorlari bir qishloqi mullavachcha edi. — M. Muhammadjonov, Turmush urinishlari

fl. Qoʻltiqlamoq feʼlining majhul nisbati.