ot 1. Qovoq tepasidagi yoysimon tukli qatlam.
Quyuq qosh. Payvasta qosh. Qosh(ni) boʻyamoq. Qosh(ni) termoq. Qosh(ni) chimirmoq. Qosh(ni) qoqmoq.
Samandarov bir qoshi past va bir qoshi baland boʻlib, oʻchib qolgan maxorkasini chiroqdan tutatib oldi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
— Hoy-hoy, — kotib tutash qoshlarini uchirib qoʻyib, Akbarga koʻz qisdi. — A. Obidjon, Akang qaragʻay Gulmat
2. Baʼzi narsalarning old qismi, turtib chiqqan joyi.
Ayvonning qoshi.
Xizmatkorlar qoʻltigʻimdan koʻtarib, otga mingashtirmoqchi boʻlganlarida, oyogʻim uzangidan toyib, burnim egarning qoshiga tegib ketdi. — Gʻ. Gʻulom, Tirilgan murda
3. Uzuk, isirgʻa kabi buyumlarga oʻyib solingan yoysimon gul — bezak.
Kanizlarning qoʻllarida qoshlari brilliant oltin bilaguzuklar, boʻyinlarida zebigardonlar. — J. Sharipov, Xorazm
4. koʻm. vzf. (3-shaxs egalik va makon kelishiklari shaklida — qoshiga, qoshida, qoshidan) Makon munosabatlarini bildiradi.
Hech kim rahm aylamas qolish yoshimga, Shakar aka, kelgin mening qoshimga. — Shirin bilan Shakar
Qoshimdan noz-istigʻno bilan ketding, yomon boʻldi, Qoshimga noz-istigʻno bilan kelsang, yomon boʻlmas. — J. Kamol
Uch qizim bor, bir oʻgʻlim bor qoshimda, Baxt-u davlat keldi yetmish yoshimda. — Habibiy
- Qosh qoʻyaman deb koʻz chiqarmoq Yaxshi, foydali ish qilish uchun urinib, yomon, xato ish qilib qoʻymoq, tuzataman deb buzmoq. U Nazokatning oldiga kirish uchun shuncha xezlanardi-yu, biroq qizishib turgan bir paytda yana qosh qoʻyaman deb koʻz chiqarib qoʻyishdan hayiqardi. — J. Abdullaxonov, Yoʻl
- Qosh qoraydi Kech kirdi, oqshom qorongʻisi tusha boshladi. Qosh qorayib, odam odamni tanimaydigan boʻlib qoldi. — Oydin, Chaqaloqqa chakmonchaHirot aholisi qosh qorayishi bilan koʻcha eshiklarini ichidan zanjirlab olar edilar. — M. Osim, Zulmat ichra nur