Қидирув

от 1. Нарсаларнинг энсиз ёки ўткир қирғоғи; чет, зиҳ, қир.

Китобнинг қирраси. Тахтанинг қирраси. Кафтнинг қирраси.

Болалар ҳали тоғнинг ажойиботларини кўриб тўймаган, чарчоқ унутилган. Баъзиларининг қирра тошлар тилган оёқларидаги оғриқ билинмай қолган эди. — Ҳ. Назир, Сўнмас чақмоқлар

2. кўчма Нарсаларнинг моҳиятини белгиловчи хусусият, томон.

Сен муҳаббат боғлаган эркак сенга ўзининг ялтироқ қирраларини кўрсатади. — А. Қаҳҳор, Сароб

Худди шу ўринда масаланинг яна бир муҳим қиррасини изоҳлаш керакка ўхшайди. — Газетадан

Кечагина оддий кўринган нарсалар бугун негадир бошқа фазилати, бошқача бир қирраси билан намоён бўлар эди. — Н. Фозилов, Дийдор

3. мат. Геометрик жисмни ўровчи икки текисликнинг кесишув чизиғи; қовурға.

Пирамиданинг қирраси.

Агар призманинг ён қирралари унинг асосларидан бирига перпендикуляр бўлса, бундай призма тўғри призма деб аталади. — Чизмачилик

сфт. 1. Қирраси бўлган; қирраси бор.

Саккиз қиррали устун.

Тўрт қиррали кўмир қалам, Қордай қоғоз кўлимда. — Т. Тўла.

Оппон қиррали стакан лабига тухум уриб чақди-да, яхшилаб арчиб, лунжига солди. — С. Аҳмад, Сайланма

2. Учи бўлган, учли.

Беш қиррали юлдузча.

сфт. Қирралари кўп бўлган; қиррали.

Қиррадор тош. Қиррадор қоялар.

qır murın

фл. Ёʻниб, тарашлаб ёки чархлаб, қирра ҳосил қилмоқ, қирра чиқармоқ.

Тошни қирраламоқ.

фл. Қирраламоқ феълининг мажҳул нисбати.