от 1. Сув ҳавзалари ва оқар сувлар билан қуруқлик туташган камбар ер; лаб, бўй, ёқа; соҳил.
Дарё қирғоғи. Кўл қирғоғи. Денгиз қирғоғи.
Аму оқар қирғоқни ювиб, Кунлар ўтар кунларни қувиб. — Ғайратий
Фарида қурбақа сузиш қилиб, қирғоққа қараб борар экан, сув пуркаб кулди. — П. Қодиров, Уч илдиз
2. Ёйиқ нарсаларнинг, ёʻл ёки майдоннинг чети; зиҳ, қир.
Рўмолнинг қирғоғи. Пахтазорнинг қирғоғи.
Адолат конвертни олди-да, кичкинагина қайчиси билан қирғоғини қийди. — И. Раҳим, Чин муҳаббат
[Мурод] Мушт билан стол қирғоғини урган эди, стаканлар жиринглаб сакраб кетди. — С. Ахмад, Қадрдон далалар
3. Чуқур нарсаларнинг юқори чегараси, чети, ёқаси.
Жарнинг қирғоғи. Челакнинг қирғоғи.
Ҳайтовур, жаҳаннамнинг қирғоғига чиқиб олдик. — Ойбек, Қуёш қораймас