sft. 1. Toʻgʻri chiziq boʻylab yoʻnalmagan; egri, qiyshiq.
Qingʻir yogʻoch. Qingʻir devor. Xatni qingʻir yozmoq.
Fuqaro uylari choʻzilgan qingʻir koʻchaning boshida arava sigʻadigan katta, boʻyoqli darvozaga kirishdi. — Oybek, Navoiy
2. koʻchma Qalloblikka, xiyonatga asoslangan; qalb.
Qingʻir maqsad. Qingʻir qadam. Qingʻir harakat. Qingʻir yurak odam. Qingʻir ishning qirq yildan keyin ham qiyigʻi chiqadi. — Maqol.
Dili qingʻirning tili qingʻir. — Maqol.
Bolaga nisbatan befarq qarash xunuk oqibatlarga olib keldi: Malik qingʻir yoʻlga kirib ketdi — Gazetadan
- Qingʻir qaramoq Yomon koʻz bilan qaramoq; notoʻgʻri munosabatda boʻlmoq, yondashmoq.
- Qingʻir qoʻl yoki qoʻli qingʻir Olmoq boʻlib magazindan shokolad picha Qoʻli qingʻir sotuvchiga duch keldik kecha. — T. Rajabiy, Narxi papkada
- Qingʻiriga olmoq Musaning gapi tugamasdan Toʻlbosh qingʻiriga oldi-ketdi. — N. Fozilov, Oqim