сфт. 1. Қайтариб, қайириб, буклаб қўйиладиган, қайирма.
У [Аваз] уйига етиб бориб, чироқни ёқди, қайтарма ёқа камзулини ечди. — Ж. Шарипов, Хоразм
Тилма зовурдан чиқиб, тупроқ уюмидан сакраб ўтган Алижон қайтарма этигига ёпишган тупроқни жаҳл билан қоқди. — Х. Нуъмон, Фасллар
2. шв. айн. Қайтариқ 4.
Азайимхонларга юборинг, тумор қилдириб тақсин, дами ўткирларга юборинг, дам солдирсин, қайтарма қилдириб ичсин, сиз ҳам ичинг. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.
[Канизак Сидиқжонни] Ўзига иситиб олган. Эсизгина, буни билганимда, ўша ердан қайтарма қилдириб келар эканман. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари
Аёлларнинг билгани — ирим, билгани — қайтарма, билгани — азайимхон. — Чўлпон, Кеча ва кундуз
3. Халқ куйларидан бирининг номи.
4. с. т. Пул муомаласида унинг маълум қисмини ўзига (ўғринча) уриб қолиш.
Кассир Давронов ишчиларга маош бераётган вақтида ўнталикдан бир-иккитасини қайтарма қилиб, тишининг оқини кўрсатиб қўяди. — Муштум