fl. 1. ayn. Mayishmoq.
Otning ingichka beli sal qayishib, uning ustidagi chavandoz asta chayqaldi. — H. Gʻulom, Mashʼal
Mingboshining buyrugʻi, erining gʻazabli hayqirigʻi bilan qaddi bukilib, oyoqlari qayisha boshlagan Joʻraxon bir necha zum oʻzini yoʻqotib turdi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
2. Tob tashlamoq, bukilmoq.
Taxta qayishib qolibdi.
3. koʻchma Biror ishga boʻy bermoq, egilmoq.
Bas endi, yota berma. Sal mehnatga ham qayish. — Gʻ. Gʻulom, Tirilgan murda
asta-sekin uy yumushlariga qayishyapti bechora. — H. Nazir, Koʻkterak shabadasi
4. koʻchma Jon kuydirmoq; boʻlishmoq.
Mansurqori aka kambagʻal oiladan boʻlgani uchun, albatta, oʻz kambagʻalga qayishardi. — N. Safarov, Olovli izlar
Bir xil qizlar bor, qiyin ahvolga tushgan yigitga koʻproq qayishadi. — P. Qodirov, Qadrim
- Beli qayishmoq 2. Beli tolib uvushib, qotib qolmoq. Koʻzlaringiz xiralanib, belingizdan kuch ketgan-da, yelkangiz bukchayib, belingiz qayishganda, ogʻir ishga buyurganlari toʻgʻrimi, axir. — Sh. Rashidov, Boʻrondan kuchliNigora egarda engashib oʻtirganidan qayishib qolgan belini endi rostlagan ham ediki, qarshidagi butalar orqasidan bir koʻppak otilib chiqdi. — S. Anorboyev, OqsoyYerni belingiz qayishib topganingizda, joningiz achir edi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
- Qovurgʻasi qayishmoq Achinmoq, kuyinmoq. Singlim uchun qovurgʻam Qayishadi, yor-yor. — Oq olma, qizil olma.Yigitsan, qovurgʻam senga qayishadi — Murodxon