Қидирув

қ. қатнашувчи.

1) қатнашувчи; иш-тирокчи; 2) шерик; партнершип ҳамкорлик, шериклик

иштирокчи, қатнашувчи; партикипантте [па:'тıсıпеıт] қатнашмоқ, иштирок этмоқ; партикипанттион [па: тıсı'пеıʃ(ə)н] қатнашиш, иштирок этиш; партикипанттор [па:'тı

1. н 1) яёв юрувчи, пиёда; 2) спортча юриш мусобақасида қатнашувчи киши; 2. а пиёдага оид; пиёда (яёв) юришга мо'лжалланган; педестриан кроссинг пиёдала