sft. Qaramay, parvarish qilmay, oʻz holiga tashlab qoʻyilgan; boqimsiz, tashlandiq.
Qarovsiz ekin. Qarovsiz yer.
U [Ergash] hovli-joyning bu xilda qarovsiz yotishiga bir kun ham chidayolmas edi. — A. Muxtor, Opa-singillar
Qarovsiz uzumlarga yoppasiga kul tushgan edi. — A. Muxtor, Chinor