фл. 1. Зич тегмоқ, ёпишмоқ.
Йигитнинг қўллари қизнинг белларига чирмашди, кўкраклари бир-бирига қапишди. — Ойбек, Танланган асарлар
Гоҳ деворларга қапишиб, бир кўчадан иккинчисига чопиб ўтишарди. — Шуҳрат, Шинелли йиллар
2. Ичига ботмоқ, пучаймоқ.
Ориқлаб, қорни қапишиб кетибди. Қорни қапишган от.
Шербек бир қарашда уларнинг бикини қапишиб ётганини пайқади. — С. Анорбоев, Оқсой