Толковый словарь узбекского языка
· ещё в 1 словарях
fl. 1. shv. Zarb bilan urilib, biror tomonga otilmoq, uchmoq.
Botir otgan oʻq qalqonga tegib, qapchib ketdi. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar
Azim Toshevich ham oʻzini eshikka urdi. Biroq koptokdek qapchib ketdi. — Mushtum
2. Irgʻimoq, sakramoq, sapchimoq (oʻtirgan yeridan).
Sidiqjon uning chap yoniga oʻtirdi-da, orqasidan koʻlini uzatib, yelkasini ushladi. Juvon qapchib, oʻrnidan turdi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari