от 1. Диний ғазаллар ўқиб, мусулмон динини тарғиб қилиб дарбадар кезувчи, таркидунё қилган, гўшанишинликка берилган суфий.
Чойхонада узун бўйли, узун кулоҳли қаландар кўзларини юмиб, янгроқ овозини баланд қўйиб, Машрабдан ғазаллар ўқийди. — Ойбек, Танланган асарлар
2. кўчма Дунёдан воз кечган, таркидунё қилган киши; зоҳид.
Бизлар ҳозир юрт устида қаландар, Бемакон, бенаво бўлган дарбадар. — Ширин билан Шакар
3. Ўзбек халқ куйларидан бирининг номи.
4. Қаландар (эркаклар исми).