ot 1. Qabih ish, yaramas xatti-harakat; qabihlik.
Qanday pastkashlik, qanday yaramas qabohat! Shu mahalgacha sezmaganimga hayronman! deb oʻyladi Gʻulomjon. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha.
Intizor har uy dilovar, Dilkusholar bazmiga, Gar oyoq qoʻysa qabohat, Yigʻlagay ostona ham. — E. Vohidov, Muhabbat
2. sft. Qabohatli, razil, qabih.
Qabohat ish.
Bozorning ustini tuman olibdi, Odamlarga qabohat kun boʻlibdi. — Ochildov
Bu qabohat qirgʻin poyoniga yetmay, davlatpanoh aʼyonlari qurshovida jar yoqasida qator tizilgan oʻlim dorlari tomon yurdi. — S. Karomatov, Soʻnggi barxan