сфт. 1. Ясси, ёпишган ёки шикастланган (бурун ҳақида).
Раҳимжон жуда хунук эди: қип-қизил гўшт, пучуқ бурнида доғлар, бошида тук. — А. Мухтор, Туғилиш
2. Қаншари паст, бурни ясси, ёпишган, кичик ёки шикастланган.
Пучуқ бола.
Кўса ва пучуқ хоннинг бошидаги қимматбаҳо тожи худди сигирга урилган эгардек бесўнақай қўнқайиб турарди. — М. Осим, Элчилар
Пучуқнинг келишдан мақсади фақат шу ёзиб бериладиган хатгина эди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар
Бизни ҳақорат қилиб саваётган киши шу ерларнинг эгаси, машҳур Азим пучуқ деган бой экан. — Ғ. Ғулом, Шум бола
3. Болаларга нисбатан эркалаш, суйиш маъносида қўлланади.
Пучуқ қизим, мунча ширинсан.
Кичик Телман, сал пучуққина, қорагина, ўзи шўхгина. — Миртемир, Асарлар
4. Жўмраги синган ёки учган.
Пучуқ чойнак.
Бояги гапни айт, деяпман! Сен пучуқ обдаста ўлгурга ким қўйибди бировларнинг ишига аралашишни? — С. Аҳмад, Чўл шамоллари
5. кўчма Япасқи, учи кемтик (поябзал ҳақида).
Пучуқ этик,
Оёқларида кавуш ўрнига пучуқ калиш. — Ёшлик