fl. 1. Koʻz ilgʻamas darajada tez-tez harakatlanib, silkinib, yelpinib turmoq, hilpiramoq.
Oyning dastlabki shuʼlasi toʻgʻonning tepasida pirpirab turgan bayroqqa tushdi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
Ularning tepalarida koʻk va qizil rangdagi hisobsiz qogʻoz gullar, oyoqlaridan ilingan qushchalarga oʻxshab, pirpirab turadilar. — P. Tursun, Oʻqituvchi
2. Titrashga oʻxshash harakat qilmoq, uchmoq (mushak, qosh, koʻz kabilar haqida).
Barno esa birinchi toʻrtlikdan keyinroq burun kataklari pirpirab, yerga qarab qolgan. — O. Yoqubov, Er boshiga ish tushsa
Qizning uzun, qora kipriklari pirpiradi. — E. Samandar, Daryosini yoʻqotgan qirgʻoq
— Nima deysan? — Alimardon keskin burilib qaradi-yu, xotinining lablari pirpiray boshlaganidan, qoʻpol gapirib yuborganini sezdi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol