ot 1. mif. Sharq xalqlari folklorlarida keng tarqalgan, juda goʻzal qiz qiyofasidagi, nurdan yaratilgan, kishilarni ins-jinslardan saqlaydigan afsonaviy obraz; goʻzallik ramzi.
Qari bilganini pari bilmas. — Maqol
Bukri domla Maynani jinmi, parimi deb oʻyladi, shekilli, turgan joyidan siljimay, allaqanday duoni pichirladi. — Sh. Toshmatov, Erk qushi
2. koʻchma Juda goʻzal, xushroʻy ayol, nozanin. —
Sizni shu pariga uylantirib qoʻyaymi? — dedi Tojiboy va ogʻzini ochib, nosni tilining tagiga tashladi. — P. Tursun, Oʻqituvchi
Anvar., oʻyin-kulgini bir daqiqa qoʻyib turolmagan parining sanʼatkor shu vaziyatiga kulumsiragan koʻyi ancha qarab turdi. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon
- Ilhom parisi
- Sanʼat parisi Meni sehrlaydi atlas kiyganlar. Sanʼat parisiday qoʻzgʻatib havas. — Uygʻun, Tong qoʻshigʻi
- Suv parisi Suvda yashaydigan pari. Chiroq shuʼlasida uning uzun-uzun sochlari koʻrpada sudralib, goʻyo suv parisini eslatardi. — U. Ismoilov, Saylanma