1. айн . ошкор 2.
Ошкора сўзлашмоқ.
Фотиҳа бўлгандан кейин ошкора учрашув уларга ман этилди. Урф шунақа, одат шунақа, начора. — Х. Тўхтабоев, Йиллар ва ёʻллар
Ўзларингиз ошкора гаплашиб олинглар. Орқадан ғийбат қилгунча, ҳар қандай гап бўлса, шартта бетга айтиш керак. — С. Сиёев, Отлиқ аёл
2. сфт. Очиқ-ойдин, ҳаммага маълум бўлиб, кўриниб турган; аён.
Яширин дўстдан, ошкора душман яхши. — Мақол
Шаҳарнинг кўп хуфия ва ошкора савдогарлари Муҳаммадражабга қойил қоладилар. А. Қаҳҳор, — Сароб
[Нури] Қизнинг юрагидаги сирларни бутунлай ошкора қилишни истади. — Ойбек, Танланган асарлар