«Омадсиз» бўйича 29 та натижа
сфт. Омади, толеи паст, бахциз.
Омадсиз одам,
Аравакаш — унинг ҳов ўша уруш давридаги омадсиз ёшлигидан қолган лақаби, холос. — А. Мухтор, Кумуш тола
от Ишнинг ўнгдан келиши, илгари босиши; бахт, толе.
Омадингиз баланд. Ҳар йигитга бир омад. — Мақол
Ишнинг омади —ўз вақти. — Мақол
Эҳҳе, иш катта-ку! Омад тилайман, чўталдан чўзасиз-да! — Ойбек, Танланган асарлар
Буни омад дейдилар: ҳам иш ундирибсан, ҳам томоша қилибсан. — Ойбек, О.в. шабадалар.
от Омад келмаслик, муваффақияцизлик,
Омадсизликни тоқат билан енг. — Ёшлик
сфт. Омади, толеи баланд, бахтли.
Омадли одам,
Кимгаки ақл-у идрок насиб этган бўлса, демак, у омадлидир. — Фан ва турмуш
от Омадли бўлиш ҳолати.
сфт. Киримсиз; фойдасиз
/феıлд/ адж муваффақияциз, самарасиз, омадсиз
/ʌнсəкˈсесфл/ адж муваффақияциз, омадсиз, толесиз
1)жангда ютқизган ит; 2)мақълуб томон; 3)омадсиз одам.
1. унглüкклич, унглüчселиг; 2. (омадсиз киши) Печвогел м
[ʌн'лʌкɪ] 1) муваффақияциз, о'нгидан келмаган 2) бахциз, омадсиз
/тʌф/ адж 1 қаттиқ, пишиқ 2 чайир, кучли 3 қат'ий, ог'ишмас 4 қийин, мураккаб 5 тоугҳ (он сб) омадсиз, толесиз
кўч. м. омадсиз, ёмон одам
