сфт. 1. Одамнинг қадрига етадиган, кишининг ҳурматини бажо келтирадиган; одамохун.
Одамшаванда йигит.
— Назирахон жуда одамшаванда, яхши қиз экан, шу қизни келин қилсак қандай, бўларкин, — деди Саодат. — Ф. Мусажонов, Яхши қиз
2. кўчма Одамга ўхшаган, одам қаторидаги.
Колхоз тузилгандан бери аввалда хор-зор бўлиб юрган бирмунча батрак., одамшаванда бўлиб, қаторга кириб қолган. — Ҳ. Шамс, Характеристика
Энди одамшаванда сўзлашайлик, йиғи нима ҳожат! — А. Қодирий, Меҳробдан чаён
- Одамшаванда қилмоқ Одам қаторига, тахлитига киритмоқ, тарбияламоқ. Хуллас, мулла Обидни бошқа эпақага олиш, одамшаванда қилиш Тиктепа меҳнаткашлари учун арзонга тушмади. — А. Қодирий, Обид кетмон