По запросу «Odamovi» — результатов: 58
sft. Odamlardan oʻzini chetga olib yuradigan, hech kimga qoʻshilmaydigan, el-xalqqa aralashmaydigan.
Rajab bolalikdan kamgap, odamovi chiqdi. — H. Nazir, Indamas
Yigitlardan kimdir Huri haqida gap ochib, uni odamovi debdi. — F. Musajonov, Huri.
ot 1. Fikrlash, soʻzlash va mehnat qilish qobiliyatiga ega boʻlgan, shu tufayli boshqa hamma maxluqotdan ustun turuvchi jonli zot; kishi, inson.
Ibtidoiy odam.
2. Kishilik jamiyatining ayrim bir aʼzosi, shaxs.
Yaxshi odam. Halol odam. Asl odam. Ablah odam. Odam borki, odamlarning naqshidir, odam borki, hayvon undan yaxshidir. — Maqol
Odam taftini odam koʻtaradi deganidek, Nizomjon kelib, uy toʻlib qolgandek boʻldi. — S. Ahmad, Ufq
Avaz oʻzicha oʻylandi: Bir ulugʻ odamning, bir gʻaribning janozasiga odam koʻp keladi, deganlari rost ekan-da. — S. Siyoyev, Yorugʻlik
Bular bu yerga oʻtirgani kelgani yoʻq, bir odamni qidirib kelishgan. — A. Qahhor, Ogʻaynilar
Bizning Nabigul odam emas-e oʻzi! Yosh-da, hali oshna-ogʻaynigarchilikni bilmaydi. — A. Qahhor, Qanotsiz chittak
3. Jamoa xoʻjaligi, oila aʼzolarining har biri; jon.
Odam boshiga besh soʻmdan. Xarajat va daromadlarni odamga qarab taqsimlamoq.
Hasharga har bir xoʻjalik qirqtadan odam beradi. — T. Ashurov, Oq ot
4. Biror boy-badavlat yoki amaldor kishining xizmatkori yoki tarafdori.
Keyingi yillarda xon odamlari qishloqma-qishloq yurib, koʻproq paxta ekishni talab qilishyapti. — S. Siyoyev, Yorugʻlik
Bundan keyin gaplarimni uqib oling, modomiki men bilan birgasiz, mening odamimsiz, har bir ishni men bilan bahamjihat qiling. — Oybek, Tanlangan asarlar
5. Oʻzga jamoa yoki oila vakili.
Lekin qizlaridan yashirincha kuyovnikidan odam kelib qolar, deb kutdilar. — S. Zunnunova, Koʻk chiroqlar
ot Odamovi boʻlish odati.
sft. 1. Chin odam, haqiqiy inson, odamlarga jonkuyar.
Kim, kuchuk birlan xoʻtikka qancha qilsang tarbiyat, It boʻlur, eshak boʻlur boʻlmaslar aslo odamiy. Alisher Navoiy.
2. sft. Odamga, chin insonga xos xususiyat.
Odamiy qiyofa. Odamiy fazilatlar.
adam súyer, miyirman
ot 1. Odam, inson ekanlik, odam boʻlish.
2. ayn. Odamiylik.
U oilaviy munosabatlardagi burchni tushunar va odamlikning boshlanishi deb qarar edi. — S. Zunnunova, Olov
Yoʻlchida oʻz kuchiga ishongan, qadr-qimmatini baland tutgan kambagʻal yigitning, odamlikning gʻururi kuchli edi. — Oybek, Tanlangan asarlar
/ʌnˈsəʊʃəbl/ adj odamovi, kishilarga aralashmaydigan, damduz, pismiq
1) jamiyat manfaatlariga qarshi 2) odamlarga qo'shilmaydigan, odamovi
/'insjulə(r)/ adj odamlarga aralashmaydigan, odamovi - insularity /insju'lærəti/ n [U] odamlarga aralashmaslik, odamovilik
['insjələ] 1) orolga oid; orolda bo'lgan (bo'ladigan) 2) odamga qo'shilmaydigan, odamovi 3) tor, chegaralangan (fikr, qarash);insularity [ insjə'ljrətı] odamovilik, yakka
introvert Odamovi inson; Oʻz ichki olamiga beriluvchan, atrofidagi odamlarga aralashmaydigan, oʻz-oʻzini nazorat qilishga, doimo xavotirga moyil, boshqalar bilan qiyinchi
sho‘rtumshuq Odamga el boʻlmaydigan, aralashmaydigan; odamovi. Men tushuntirib ketaman shoʻrtumshuqqa; ular bizning tilni oʻrganishsin. A. Muxtor, Davr mening taqdirimda
