sft. 1. Hovuz, ekinzor kabi joylarga bir tomondan kirib, ikkinchi tomondan chiqib ketadigan suv.
2. Partov suv, chiqit, iflos suv.
U qoʻlini yuvayotib, quvurga jildirab oqayotgan oqovaga tikilgan kuyi, beixtiyor xayolga toldi. — N. Qilichev, Chigʻiriq
3. koʻchma s. t. Boʻlib oʻtgan ishning qoldiq asari, oqibati.
Bulturgi ishning oqovasi.
Bu yoʻl-yoʻlakay uzoq davom etgan dargʻazab suhbatning sovibroq qolgan oqovasi edi, shekilli. — A. Muxtor, Kumush tola
Garchand aynan shunaqa deb aytishmagan boʻlsa ham, gapning oqovasi shunga olib kelar edi. — Yoshlik
- Oqova qilib sugʻorish Ekinni egatlardan suv oqizib qoʻyib, miriqtirib sugʻorish.