сфт. 1. Бошқалар билан ҳисоблашмасдан, фақат ўз эрки, ўз хоҳши билан иш тутадиган ва шу тарзда амалга оширилган.
Ўзбошимча одам,
Бунга Собировнинг ўзбошимча ҳаракати келиб қўшилгач, Берди татарнинг тутуни осмонга чиқди. — А. Қодирий, Обид кетмон
Менки шу Қамиш капанинг раиси эканман, ҳеч ким мендан бемаслаҳат, ўзбошимча иш қилмаслиги керак. — П. Турсун, Ўқитувчи
2. Ҳеч кимга бўйин эгмайдиган, ахлоқ-одоб талабларига риоя қилмайдиган; бебош.
Сен уялмай, ўзбошимча жувонмарг, Кўчаларда ашула қиб юрибсан. — Ойсулув
Унинг кўз олдида Ҳафизаси дам ақлли, иффатли, дам бебош, ўзбошимча бўлиб кўрина бошлади. — Мирмуҳсин, Умид