sft. 1. Boshqalar bilan hisoblashmasdan, faqat oʻz erki, oʻz xohshi bilan ish tutadigan va shu tarzda amalga oshirilgan.
Oʻzboshimcha odam,
Bunga Sobirovning oʻzboshimcha harakati kelib qoʻshilgach, Berdi tatarning tutuni osmonga chiqdi. — A. Qodiriy, Obid ketmon
Menki shu Qamish kapaning raisi ekanman, hech kim mendan bemaslahat, oʻzboshimcha ish qilmasligi kerak. — P. Tursun, Oʻqituvchi
2. Hech kimga boʻyin egmaydigan, axloq-odob talablariga rioya qilmaydigan; bebosh.
Sen uyalmay, oʻzboshimcha juvonmarg, Koʻchalarda ashula qib yuribsan. — Oysuluv
Uning koʻz oldida Hafizasi dam aqlli, iffatli, dam bebosh, oʻzboshimcha boʻlib koʻrina boshladi. — Mirmuhsin, Umid