fl. 1. Tinch turmay, turli harakatlar qilavermoq, oʻynab ketmoq, irgʻishlamoq.
Qoʻzichoqlar oʻynoqlaydi.
Quyon bolasi oʻynoqlab, oyoqlarini osmonga otib yugurar edi. — X. Toʻxtaboyev, Shoshqaloq
Baliq Goh oʻynoqlar, goh orqasi bilan yotar, biltanglardi. — J. Sharipov, Xorazm
Oq-toy anchadan buyon yaydov yurgani uchun, arava shotisi ostiga asti roʻpara kelmay, oʻynoqlab ketaverdi. — H. Nazir, Soʻnmas chaqmoqlar
2. koʻchma Shoʻx harakat qilmoq, oʻynamoq.
Sheʼrda Chirchiq daryosining oʻynoqlab oqishi, tabiat manzarasining tasviri ortiqcha. — E. Oxunova, Paxtazor kuylari
3. ayn. Oʻynamoq 12.
Birdan koʻk tomirlari oʻynoqlab chiqqan Bektemir aka koʻz oldiga keldi. — A. Muxtor, Chinor