Қидирув

от 1. Тез ва енгил ҳаракат қиладиган; шўх.

Шаҳарнинг қалби Тўлқин бошлайди. Ўйноқ сувлардек. — Уйғун

2. Завқ-шавқ бахш этадиган; енгил, шўх.

Кунлар келар, ўйноқ созингиз Севгиларни қилур тарона. — Ғайратий

сфт. 1. Тинч турмайдиган, серҳаракат; шўх.

Сойтўпининг аёллари хушрўй, ўйноқи бўлади. — Н. Қобил, Унутилган соҳиллар

Махсус мулозимлар ўйноқи отни етаклаб келтирдилар. — Ойбек, Навоий

2. Кўчма Енгил ва ёқимли; шўх.

Баҳорнинг ўйноқи еллари.

Машинанинг дарчасидан кираётган ўйноқи шабада дилларни қитиқлайди. — Т. Расулов, Марҳамат

3. Завқ-шавқ бахш этадиган; шўх.

Сафар-да ҳамроҳларига латифалар, ўйноқи қўшиқлар айтиб, кулдириб юради. — М. Осим, Элчилар

Бир оздан сўнг Хоразмнинг ўйноқи куйлари чалиниб, шўх лазги бошланди. — Ж. Шарипов, Хоразм

4. кўчма Оёғи енгил, суюқ.

— Поччангнинг феъли-атворини биласан-ку, ўлгудай енгил, ўйноқи, — деди Ҳалима. — Ҳ. Назир, Ўтлар туташганда

Жамшид базмини қурдик денглар. Жонон ж-жа ўйноқига ўхшайди, сизни ҳам илиб кетибди-да! — С. Анорбоев, Оқсой

от Ўйноқи бўлиш одати.

фл. 1. Тинч турмай, турли ҳаракатлар қилавермоқ, ўйнаб кетмоқ, ирғишламоқ.

Қўзичоқлар ўйноқлайди.

Қуён боласи ўйноқлаб, оёқларини осмонга отиб югурар эди. — Х. Тўхтабоев, Шошқалоқ

Балиқ Гоҳ ўйноқлар, гоҳ орқаси билан ётар, билтангларди. — Ж. Шарипов, Хоразм

Оқ-той анчадан буён яйдов юргани учун, арава шотиси остига асти рўпара келмай, ўйноқлаб кетаверди. — Ҳ. Назир, Сўнмас чақмоқлар

2. кўчма Шўх ҳаракат қилмоқ, ўйнамоқ.

Шеърда Чирчиқ дарёсининг ўйноқлаб оқиши, табиат манзарасининг тасвири ортиқча. — Э. Охунова, Пахтазор куйлари

3. айн. Ўйнамоқ 12.

Бирдан кўк томирлари ўйноқлаб чиққан Бектемир ака кўз олдига келди. — А. Мухтор, Чинор

фл. Ўйноқламоқ феълининг мажҳул нисбати.

фл. Ўйноқламоқ феълининг орттирма нисбати.