фл. 1. Ўхшамоқ феълининг орттирма нисбати.
Укасига ўхшатдим. Ошни жуда ўхшатибди.
Лекин жуда муғамбир, мўлтони одамга ўхшатаман. — Ҳ. Шамс, Душман
2. Бирор кимса ёки нарсага қиёс қилмоқ, шунга ўхшаш, худди ўзи деб билмоқ.
Ҳаммани ўзингга ўхшатасан-а! — П. Қодиров, Қора кўзлар
Унинг кулиши, юришини Рустам аллакимга ўхшатди. — Муштум
3. Қойилмақом қилмоқ; бопламоқ.
Ёшига монанд ва озода кийим кияди, сочини ўхшатиб тарайди — М. Жўра, Изтироб
Бу етмагандек, ўхшатиб ҳақорат қилди. — Шуҳрат, Жаннат қидирганлар
Азим унинг киндигига ўхшатиб тепди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
4. -(и)б қўшимчали равишдош (— ўхшатиб) кўм. взф. Қиёс, ўхшатиш муносабатини билдиради; каби, сингари.
Энди мен сизларни гўдак болаларга ўхшатиб, алдаб овқат едираманми?! — Мирмуҳсин, Меъмор
Йигит чакмоннинг икки енгини хуржунга ўхшатиб, елкасига ташлади-да, орқага қайтди. — П. Қодиров, Қора кўзлар
5. ўтган замон бирлик шаклида (— ўхшатдим) Аскиянинг бир жанри, ёʻли.
Аскиянинг бир қатор жанрлари мавжуд: қофия ўхшатдим, бўласизми — УТА