от 1. Маълум тўда ёки гуруҳ ичида бошқаларга гапи ўтадиган, обрўли киши, тўда етакчиси; сардор.
Сўнгра буларни ўрдага олиб бориб, ойимларга ўтоғаси қилиб қўйдилар. — Муродхон
Қари-қартанг ва ўтоғасилар орага тушиб, қизни қочирган янгани зўрға ажратиб олдилар. М. Муҳаммаджонов, — Турмуш уринишлари
2. Шундай шахсларга мурожаат шакли.
Сувонжон чолнинг жим бўлиб қолганини жаҳлдан тушдига ёʻйиб: — Ўтоғаси, қўчқорларни ҳайдаб кетаверайми? — деб сўради секин. — С. Анорбоев, Оқсой
— Ассалом алайкум, ўтоғаси! — деб салом беришади мол боқиб юрган эркаклар, аёллар, болалар] дадамни кўриб. — Ойбек, Болалик