Қидирув

фл. 1. Ўйиб, бузиб юбормоқ; маълум қисмини учириб ёки оқизиб, юлиб кетмоқ; емирмоқ.

Сув тўғонни ўпириб юборди.

Дарё қайнар, тошар, кўпирар, Тўнка остин ялаб ўпирар. — Муштум

Эргаш тўп снаряди ўпирган чуқурга тушиб ётди. — Ҳ. Ғулом, Тошкентликлар

Тўп ўқлари қаланинг пештоқларини ўпириб тушса ҳам, қала устига ўрмалаб чиқувчи азамат бўлмади. — Ж. Шарипов, Хоразм

2. кўчма Кўп қисмини ёки бутунлай ўзини ёʻқ қилмоқ; ўмармоқ, ўзлаштирмоқ.

Хирмондаги буғдойни ўпириб юборишибди.

Бутун бошли қурилишнинг бир ёғини ўпириб олган Владимир Чекмаров, қараса бўлмайдиган, илиқ-иссиғида ўзини панага олмоқчи бўлди. — Муштум

Дадахўжаев бир йилгина ишлаганда, колхознинг бутун мол-мулкини ўпириши турган гап эди. — Газетадан

1. Кўпик ҳосил қилмоқ, кўпикламоқ.KÖPÜRMEK

2. Ўта мақтанмоқ, мақтанчоқлик қилмоқ.

н break, fall, collapse, avalanche, snowslip (qor), land-slide (yer, qirg‘oqqa oid)

фл. Ўпирмоқ феълининг ўзлик ва мажҳул нисбатлари.

Қиш, тўхтамай қор ёғади. Қадам босган ерингиз ўрадек ўпирилиб қолади. — Ойдин, Суҳбати жонон

Чопиб кетяпман-у, бир маҳал оёғимнинг таги гуп этиб ўпирилиб тушса бўладими?! — Э. Раимов, Ажаб қишлоқ

фл. Ўпирмоқ феълининг биргалик нисбати.

фл. Ўпирмоқ феълининг орттирма нисбати.