sft. 1. Uncha mos, muvofiq emas; qoʻl kelmaydigan, nomuvofiq, yaroqsiz.
Nobop joy. Nobop yer.
Ayrim qishloq kutubxonalari nobop va koʻrimsiz xonalarga joylashgan. — Gazetadan
2. Unchalik shay emas, buzuq.
— Dehqon aka, ehtiyot boʻling, aravangiz nobop — boshini chayqab gapirdi Yoʻlchi. — Oybek, Tanlangan asarlar
Nobop yoʻlning, nobop mashinaning zahmatidan Temirjonning butun suyaklari zirqirab ogʻrir, quloqlari shangʻillardi. — J. Abdullaxonov, Oriyat
3. Xulq-atvori, yurish-turishi yomon, yaramas.
Nobop odam
Yoʻq, u bola koʻp nobop chiqdi, shariatga shak keltiradir. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha.
4. Notinch, noqulay.
Bir oz jimlikdan soʻng Ravshan gapira boshladi: — Boʻri aka, zamon nobop, deb tunov kun Abdurahmon aka aytgan gaplar qulogʻim ostidan hali-hali sira nari ketmaydi. Atrofga qarab, odamni vahm bosadi. — S. Karomatov, Bir tomchi qon