Қидирув

фл. 1. Таёқ санчиб ёки оёқлари билан икки ёнига тепкилаб, юришга, илгарилашга ундамоқ (от-уловни).

У (отлиқ) шеригидан қолмаслик учун отининг тизгинини силтайди, оёғи билан унинг бағрига ниқтайди. — П. Турсун, Ўқитувчи

2. Қўл ёки оёқ учи билан туртмоқ.

— Ғафлатда қолмай ўлинг, отаси, — деди эрининг бошига ниқтаб. — Лайлатулқадр бизларни иззат қилиб, ўз оёғи билан уйимизга кириб келган экан. — Н. Мақсудий, Лайлатулқадр

Баланд бўйли, пахмоқ сочли, дов казак аскарлар халқни уриб, ниқтаб, орқага суришга киришди. — Ойбек, Танланган асарлар

3. Тиғизлаб жойламоқ, муштлаб тиқмоқ.

Қодир, ниқтаб пахта тиқилган қанорнинг оғзини тикиб, тарозига келтириб қўярди. — С. Маҳкамов, Дала тонги

• spur sb/sth (on/onto sth) қистовга олмоқ, тезлатмоқ, жадаллатмоқ

1. н 1. туртиш, итариш

2. зарба

2. в 1. итармоқ, туртмоқ, ниқтамоқ

2. далда бермоқ, қизиқтирмоқ

tigiliw, tigilip qaraw

фл. Узлуксиз ниқтамоқ, ниқталайвермоқ.

Бола кучли оёқлари билан эшакни шундай ниқталадики, жонивор қаттиқ ёʻрғалаб кетди. — Ойбек, О. в. шабадалар.

фл. Ниқтамоқ феълининг биргалик нисбати.