от 1. Кишининг юриш-туриши, ҳаракат ва қилиқларидаги нозиклик, латофат.
Қиз асилзодаларга хос бир назокат билан ўзини эркин тутиб кулимсираётган бўлса ҳам, кўзининг ҳаёдан ялтиллаб кетганини Мавлоно Фазлиддин пайқади. — П. Қодиров, Юлдузли тунлар
Зебонинг ўзи салобати, кўркамлиги, назокати, латофати ва табассуми билан хаёлни чулғаб келарди. — Шуҳрат, Шинелли йиллар.
2. Муомаладаги нозиклик, одоб.
Мурод дарров туриб, ҳожи билан сўрашди ва назокат билан унга жой кўрсатди. — А. Қаҳҳор, Йиллар
Маёр қизнинг тирсагидан йигитлардек назокат билан ушлаб, Аъзамларнинг олдига олиб келди. — Шуҳрат, Жаннат қидирганлар
3. Назокат (хотин-қизлар исми).