от Кишининг ўз назаридаги қадр-қиммати, обрў-эътибори; ғурур; иззат-нафс.
Бўтабой ака, масалага кенгроқ, нафсониятга берилмай, холисроқ қараш керак бўлар. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари
Барот полвон мингбошига ҳайрон бўлиб қараб қолди. Айниқса, иззатини билмаган, деб ўшқириши нафсониятига тегди. — М. Исмоилий, Фарғона т. о.