сфт. Муваффақияти бўлмаган; натижасиз, самарасиз.
Муваффақияциз иш.
Фашистларнинг ҳар галги ҳужуми муваффақияциз чиқаверди. — Т. Рустамов, Мангу жасорат
«Муваффақияциз» бўйича 16 та натижа
сфт. Муваффақияти бўлмаган; натижасиз, самарасиз.
Муваффақияциз иш.
Фашистларнинг ҳар галги ҳужуми муваффақияциз чиқаверди. — Т. Рустамов, Мангу жасорат
от 1. Салбий натижа, натижасизлик.
Ишнинг муваффақияцизлиги.
2. Ютқизиқ, мағлубият.
Биринчи муваффақияцизликдан кейинроқ кўлини ювиб, қўлтиққа урган чемпион бўлмайди. — С. Абдуқаҳҳор, Олтин водийларни кезганда
Беш йигит муваффақияцизликка учрагандай руҳлари тушиб, уйларига тарқаганларида, тонг ёриша бошлаган эди. — П. Қодиров. Юлдузли тунлар
/ɪnɪˈfektʃuəl/
адж /ɪnɪˈfektʃuəl/ муваффақияциз, ўнгмаган, бароридан келмаган
адж /ɪnɪˈfektʃuəl/ муваффақияциз, ўнгмаган, бароридан келмаган
/феıлд/ адж муваффақияциз, самарасиз, омадсиз
/ʌнсəкˈсесфл/ адж муваффақияциз, омадсиз, толесиз
– 1)ҳеч ишга яроқсиз одам; 2)муваффақияциз иш.
ёмон таассурот қолдирмоқ; муваффақияциз бошламоқ.
муваффақияциз тугаган, муваффақияцизликка учраган
[ʌн'лʌкɪ] 1) муваффақияциз, о'нгидан келмаган 2) бахциз, омадсиз
Аҳмад исмли эр ўз хотинининг маслаҳатлари туфайли турли қийинчиликларга дуч келади. Унинг соддалиги ва тушунмовчилиги кулгили вазиятларни келтириб чиқара