ot 1. Dinga qattiq berilgan, unga koʻr-koʻrona amal qiluvchi.
Qoʻygan teatrlarimiz koʻpchilikka yoqqan boʻlsa ham, mutaassib ulamolar va chor hukumati amaldorlari bizga yomon koʻz bilan qarar edilar. — M. Muhammadjonov, Turmush urinishlari
2. Birovga koʻr-koʻrona ergashuvchi, biror ishga ongsiz ravishda qattiq beriluvchi, taassub qiluvchi.
Mutaassib adib.
Boʻgʻinlari zirqirar, anovi avom, mutaassib olomonga qoʻshilib, oʻzi ham kazak askarlaridan tayoq yegandek, jism-u joni yonardi. — S. Siyoyev, Avaz
3. esk. ayn. Konservator.
Muharrirning gʻoyat mutaassibligini, progressiv yoshlarning va ziyolilarning eng zoʻr dushmani ekanligini ham yaxshi bilardi. — Oybek, Nur qidirib