сфт. 1. Ихтиёри ўзида бўлган; тобе, қарам бўлмаган.
Мустақил давлат.
Нормуҳаммад қушбеги Қўқондан бош товлаб, ўз олдига мустақил ҳукумат эълон қилган бўлди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар
2. Ўзганинг ёрдамисиз ёки раҳбарлигисиз иш қила оладиган, ўзича фикр юрита оладиган, яшай оладиган.
Дўстларининг жилмайган юзлари унинг [Элмуроднинг] ҳеч қачон хаёлига келмаган бир фикрни шивирлаётгандек бўлди: Биз энди жиддий ва мустақил одамлармиз деяётгандай туюлди. — П. Турсун, Ўқитувчи
Энди у ўзини мустақил ҳаёт ёʻлига қадам қўйган мустақил бир киши деб ҳисоблади. — С. Аҳмад, Ҳукм
3. Фақат ўзига тааллуқли, ўзгалар иштирокисиз, таъсирисиз бўладиган.
Ўзининг қизиқиб, мустақил шуғулланиши натижасида бу тилни ўқитувчиси билан гаплаша оладиган даражада билиб олди. — Мирмуҳсин, Умид
Менинг гапим шу: мустақил фикрингиз бўлса, яна ўйлаб кўринг. — Р. Файзий, Чўлга баҳор келди
учала шогирдидан ҳам мингдан-минг рози эканини айтди, энди мустақил иш қилаверишларингиз мумкин, деб фотиҳа ҳам берди. — Мирмуҳсин, Меъмор
- Мустақил сўз