Qidiruv

ot Odamgarchilik yuzasidan qilingan yaxshilik; saxovat, himmat.

Shoqosim bu narsani bir muruvvat kabi, sevina-sevina qabul qildi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Biroq, birov birovga muruvvat qilishdan ojiz boʻlgan oʻsha zamonda Hamro ota va uning ayoliga oʻxshash insofli odamlar ham bor edilar. — N. Safarov, Katta karvon yoʻlda

sft. Muruvvat qiluvchi, saxovatli, himmatli.

Ona qachonlardir, nasib qilsa, bu saxiy, odamgarchilikni biladigan muruvvatli kishiga bir yaxshilik qilishni diliga tugib qoʻydi. — S. Ahmad, Choʻl shamollari

sft. Muruvvati yoʻq, muruvvatni bilmaydigan, himmatsiz.

Muruvvatsiz kishi,

Lekin muruvvatsiz, oqibatsiz raislar, direktorlar ham yoʻq emas. — M. Mansurov, Hammaning burchi