ot 1. Oʻlgan kishilar dafn etiladigan joy; qabriston. Qishloq mozori.
Bolalik uy — bozor, bolasiz uy — mozor. — Maqol
Qishloq oldida paydo boʻlgan oʻrtoqlar mozoriga jafokash kampirning ham jasadi qoʻyildi. — I. Rahim, Chin muhabbat
2. Goʻr, qabr.
[Yormat] Qayoqqadir, balki Gulnorning mozoriga, ildam joʻnarkan, lablari muttasil pichirlardi: — Nima ish qildim? Gunohmi? Savobmi. — Oybek, Tanlangan asarlar
.buzishyapti ekan. Hoziroq bor. Otangning mozorini kavla. Suyaklari xor boʻlib ketmasin. — E. Raimov, Ajab qishloq
- Mozor bosgan yoki mozor bosib kelgan Vali polvon burchakda turgan qopidan mozor bosib kelgan patir bilan turshak, anor olib qoʻydi. — H. Nazir, Oʻtlar tutashganda
- Ochiq mozorda 1. Hech qachon, oʻlganda ham; Sen ochiq mozordan olib berasanmi [pulni] — E. Raimov, Ajab qishloq