сфт. 1. Бир-бирига тўғри; ўхшаш, монанд.
Икки севгучи қалбнинг орзулари, ўйлари, қарашлари ҳар масалада ғоят мос келар эди. — Ойбек, Танланган асарлар
2. Муносиб, лойиқ.
Келин билан куёв бир-бирига жуда мос. Мос номзод(лар).
3. Тўғри келадиган; лойиқ, боп.
Комбинезон билан резинка этик жуда катта эди, унга [Луқмончага] мосини омбордан топишолмади. — А. Мухтор, Туғилиш
4. Мувофиқ, уйғун.
Ҳар томондан вит-вит, чиғи-чиғи деб сайраган қушларнинг турли қўшиқлари сойнинг нашасига мос бир музика ҳосил қилган. — П. Турсун, Ўқитувчи
Кўкраклар оёқларнинг оҳангдош учишига мос диркиллайди. — Ойбек, Қуёш қораймас
5. Бир турдаги (ўйин қартаси ҳақида).
Қарта мос келди. Мос тушдингиз.