Қидирув

от Даража, босқич; қадр-қиммат, обрў; мавқе, ўрин] айн. марта.

Гулшанбону Худоёр хонлигининг иккинчи даврида ўз ҳусни билан бир неча мартаба хоннинг илтифотига сазовор бўлган ҳарам канизларидан эди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар.

сфт. Мартабага эга бўлган; мансабдор, амалдор.

Соддадил овчининг ёлғон сўзлашга тили бормади. Ёлғон айтгани бухоролик баланд мартабали жанобдан қўрқди. — Ш. Тошматов, Эрк қуши