сфт. Ҳайрат ёки завқдан эс-ҳуши оғиб, анграйиб қолган.
Ҳатто тумсайиб ўтирган Асрора ҳам беихтиёр чапак чалар, ўртоғининг ҳусн-у латофатига маҳлиё эди. — С. Аҳмад, Уфқ
- Маҳлиё бўлмоқ 1. Маҳлиё ҳолатда бўлмоқ. Умид гапидан адашиб, қизга маҳлиё бўлиб қолди. — Мирмуҳсин, Умид;Бу манзарага маҳлиё бўлган Қўзибой, камарига қистириқлик китобни олиб, олдига қўйди. — Ҳ. Назир, Сўнмас чақмоқларРайҳондек бойликка маҳлиё бўлма, Асло пок севгингни бекор хор қилма! — Муштум