сфт. 1. Маҳалларга, атроф-жойларга оид.
Маҳаллий вақт. Маҳаллий саноат. Маҳаллий шароит.
Элмурод ўйчан бир ҳолда нон кавшаб, чой ичар экан. Ойимхон икир-чикир маҳаллий янгиликлар тўғрисида унга маълумот берди. — П. Турсун, Ўқитувчи
Стол ёнида марказий ва маҳаллий газеталар қават-қават қилиб суяб қўйилган. — П. Қодиров, Уч илдиз
2. Ерлик.
Маҳаллий кадр. Маҳаллий халқ.
Ҳамма ерда жангчиларимизга маҳаллий аҳоли ва партизанлар ёрдам кўрсатишди. Назармат, Жўрлар баланд сайрайди
битта полициячи, яна иккита киши — маҳаллий амалдор бўлса керак, миллий кийимда эди. — К. Яшин, Ҳамза