ot 1. kt. Biror shaxs, narsa, voqeani maqtab yozilgan, oʻqilgan sheʼr yoki nutq; madh, maqtov.
[Komil Nurmatga:] Gʻalabaga marsiya emas, madhiya munosib. — Uygʻun, Hayot qoʻshigʻi
Kunlarni kitob sotish, boʻsh vaqtlarni oʻzi tanigan va tanimagan masʼul xodimlarga sheʼriy madhiyalar yozish va bu madhiyalarni uchragan odamga oʻqib berish bilan oʻtkaza boʻlmadi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
Shon-shuhrat orzusida yongan telba hokim esa bu madhiyalardan badtar shishardi. — O. Yoqubov, Koʻhna dunyo
2. Tantanali qoʻshiq; davlat yoki siyosiy sinf birligining alomati boʻlgan tantanali sheʼriy-musiqiy asar.
3. Madhiya (xotin-qizlar ismi).